Mannen als Poetin en Mao investeerden in onderwijs en lieten zien dat goed onderwijs essentieel is om de wereld te kunnen veranderen.
Of je nu vindt dat die verandering goed of slecht is, doet er even niet toe en leidt ook af van waar het om gaat:
Onderwijs is het krachtigste wapen om de Wereld te veranderen.
Dit zijn geen wijze woorden van uw columnist maar van Nelson Mandela.
Onderwijs is het krachtigste middel om de Wereld te veranderen.
Investeer in kinderen.
Ze zijn zonder enige vorm van kennis kneedbaar en vatbaar voor wat ze geleerd worden.
Door fanatici wordt onderwijs daarom maar wat graag gebruikt om kinderen klaar te stomen om in de toekomst zonder blikken of blozen, zonder enige schaamte of walging, dingen te laten doen waar wij van gruwen.
Ik mag hopen dat we genoeg van de geschiedenis hebben geleerd, om dit te beseffen.
Ik hoop ook dat de leiders in ons eigen land beseffen dat goed onderwijs essentieel is voor een vreedzame wereld, waarin we met respect voor elkaars afkomst, geloof en geaardheid met elkaar omgaan.
Ik zie het voor mij dat menig politicus nu aandachtig knikt. ‘Maar natuurlijk Michel, natuurlijk beseffen we dit’. Ik hoor het ze denken.
Maar wát gaan zij doen als zij straks voor de keuze staan om wel of niet voor de keiharde bezuinigingen op ontwikkelingswerk te gaan stemmen?
Met bezuinigingen op vrouwenrechten en op onderwijs aan de állerzwakste in onze samenleving?
Ga jij als Tweede Kamerlid daar dan vóór stemmen?
Ga jij dan rustig naar huis, je kinderen ophalen van school zónder na te denken dat scholen van kinderen in ontwikkelingslanden moeten sluiten, mede door jouw stem?
Maar wees gerust, scholen in ontwikkelingslanden zullen tegenwoordig niet zo snel meer sluiten. Het effect van het geven van onderwijs, om een doel op de lange termijn te halen, is bij veel partijen steeds bekender.
Of dat doel nu jouw goedkeuring wegdraagt, laat ik in het midden en nogmaals, dat doet er nu niet toe.
Kijk hoe Hamas na de Oslo-akkoorden begin jaren ’90 direct begon met het bouwen van ziekenhuizen en scholen. Ik was er bij en heb gezien hoe Palestijnen blij waren met het onderwijs en de vakken die ze nu gingen leren.
Wie kent niet het Rode Boekje van Mao? Verplicht lesmateriaal op scholen tijdens de Culturele Revolutie in China, die mede daardoor vlot verliep.
Kijk naar het onderwijs in Zuid-Korea. Het beste ter wereld en het land weet, met afwijkende gedachten ten opzichte van hun machtige buurlanden, zich staande te houden.
Onlangs werd nog een verkapte staatsgreep met vakkundige debatten door het parlement in de kiem gesmoord.
Japan herrees na de Tweede Wereldoorlog door investeringen in het onderwijs.
Poetin investeerde vanaf zijn aantreden in het onderwijs en herschreef de geschiedenisboeken.
Taliban geeft liever les aan jongens, de strijdbare mannen van de toekomst.
Maar ook in eigen land probeert Forum voor Democratie met eigen scholen hun gedachtengoed bij onze kinderen over te brengen.
Onderwijs is het krachtigste wapen om de Wereld te veranderen.
Onderwijs is het krachtigste wapen om kinderen op te leiden tot moordmachines die álles doen dat hen wordt opgedragen, óf om ze te leren de Wereld mooier te maken door respect bij te brengen voor elkaars verschillen. Met wel of niet ondersteunen van onderwijs, kunnen wij dit verschil maken.
Door te bezuinigen op onderwijs in ontwikkelingslanden, ontstaat er een leegte die héél snel opgevuld zal worden door andere gedachtengoederen.
Ik wens de wijsneuzen in ons kabinet daar veel succes mee.
En waarom?
In de ‘Beleidsbrief Ontwikkelingshulp’, die onlangs naar de Tweede Kamer is gestuurd, is daarover te lezen dat dit kabinet het belang van Nederland weer voorop stelt.
Dit kabinet wil het beleid relevanter maken voor de Nederlandse belastingbetaler en maakt daarom, aldus de brief, duidelijke keuzes waarbij de inzet zich gaat richten op drie Nederlandse belangen: handel en economie, veiligheid en stabiliteit, en migratie.
Nu bén ik Nederlander en ik bén belastingbetaler dus ik vraag mij af waar dit kabinet denkt de arrogantie vandaan te halen om te beweren dat ze namens mij praten?
Waar haalt dit kabinet het Goddelijke lef vandaan te claimen dat ík de forse bezuiniging op programma’s voor vrouwen, moeders van kinderen, relevant vind?
Dat ik de asociale bezuinigingen op onderwijs aan de állerarmste in de Wereld goedkeur en mijn belastinggeld liever geef aan het bedrijfsleven?
Met een minister op de post voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingshulp, die niet op een kieslijst stond en waarbij je je al snel afvraagt of die dan wél democratisch gekozen is, vraag ik mij af wat er in de hoofden omging toen dit kabinet dacht dat ik als Nederlandse belastingbetaler het belangrijk vind dat Vrouwenrechten, Onderwijs en Sport geen doelen op zich meer zijn.
Vrouwenrechten zijn geen doel op zich meer??
Welke vrouw uit de Tweede Kamer, die voornemens is hiermee in te stemmen, durft dit op 8 maart tijdens Internationale Vrouwendag midden op het Malieveld of de Dam, of bij haar vriendinnen, te verkondigen dat ze vrouwenrechten een nutteloos doel vindt?
Ondersteuning van Sport aan ontwikkelingslanden is geen doel op zich meer??
Hoe trots, als full-time sporter op de Olympische Speler, ben je met je medaille als je weet dat je gestreden hebt met sporters uit een ontwikkelingsland dat, dankzij jouw regering, het met véél minder trainingen en lagere kwaliteit sportmaterialen moesten doen?
Alleen zonder high-quality-carbon-windtunnel-getest materiaal maken sporters uit ontwikkelingslanden nog kans. Op pure kracht.
Kijk maar naar de top drie van de marathon-lopers.
Hoe verbaasd ben je, als Tweede Kamerlid dat instemt met bezuinigingen, als het Onderwijs in tal van ontwikkelingslanden wordt overgenomen door regimes waar je minder vertrouwen in hebt en die op de lange termijn helemáál niet goed zijn voor onze handel, en juist averechts werken bij het tegengaan van migratie?
Ik vraag mij af hoe je als Tweede Kamerlid jezelf in de spiegel durft aan te kijken als je instemt met een besluit op vermindering van budgetten die zorgen voedselzekerheid en toegang tot drinkwater.
Het staat écht in de brief hè!
Wat vertel je je eigen kinderen als ze beelden zien van kindsoldaten, uitgebuite, verkrachte en uitgehongerde vrouwen. Mensen die snakken naar water?
‘Mama kon er wat aan doen, maar heeft het niet gedaan omdat ze vrouwenrechten en water nutteloos vond’?
‘Papa vond de belangen van Nederlandse bedrijven en hun aandeelhouders belangrijker dan goed onderwijs’?
Ik wens onze dames en heren politici veel wijsheid maar nog belangrijker: meer inzicht in de gevolgen van hun handelen op de lange termijn.
Want, wie niet leert van de geschiedenis, is gedoemd deze te herhalen.